تعیین سطوح دسترسی کاربران در لینوکس در جدیدترین و امن ترین فایل سیستم مایکروسافت یعنی NTFS 5.0 امکان تعیین سطوح مختلف دسترسی به دایرکتوری ها و فایل‌ها برای کاربران مختلف به صورت زیر وجود دارد:

 1-No Access

2-Read

3-Read & Execute

4-Write

 5-Full Control

در حالت اول کاربر مورد نظر هیچگونه دسترسی به دایرکتوری مورد نظر ندارد. حالت دوم تنها می تواند فایل‌ها را ببیند ولی امکان اجرای فایل‌ها (ی اجرایی) را ندارد ( بیچاره !!!).

در گزینه سوم این اختیار به کاربر داده شده است تا فایل‌ها را اجرا کند. در حالت چهارم یا Write کاربر قادر به انجام هر کاری جز تغییر سطوح دسترسی به دایرکتوری مورد نظر را دارد. به این حالت Modify هم گفته می‌شود و بالاخره در آخرین حالت کاربر می‌تواند هر آنچه را اراده می‌کند اعمال کند!!! این سطح دسترسی معمولا مخصوص Administrator بوده و به نااهلان داده نمی‌شود. همانگونه که اشاره شد در این فایل سیستم امکان فیلتر کردن دسترسی کاربران به فایل‌ها وجود ندارد و تمام فایل‌های موجود در یک دایرکتوری به لحاظ سطح دسترسی تابع دایرکتوری خود هستند.

اما در لینوکس استراتژی کاملا متفاوت است. دسترسی به هر فایل یا دایرکتوری توسط ۹بیت اطلاعات اضافه‌ای که به فایل یا دایرکتوری چسبانده می‌شود برای ۳ کلاس ۳ بیتی کاربر, گروه کاربر و سایر کاربران , تعیین می‌شود که به ترتیب با کدهای u(کاربر) , g(گروه) و o(سایرین) مشخص می‌شوند. 0 یا 1 بودن بیت اول تعیین کننده دسترسی خواندن (Read)برای صاحب فایل ( کاربر), بیت دوم امکان نوشتن (Write) و ایجاد تغییر در فایل یا دایرکتوری مورد نظر و بالاخره بیت سوم امکان اجرای(eXecute) فایل‌های اجرایی را مشخص می‌کند.

سه بیت دوم این دسترسی‌ها را برای کلاس گروه کاربر و سه بیت آخر دسترسی‌ها را برای سایر کاربران مشخص می‌کند. در صورتی که یک مجوز به کاربری داده نشده باشد به جای مجوز مورد نظر(یکی از حروف R,W یاX ) هنگام نمایش مجوزها، علامت دش (-) دیده می‌شود. آنچه در زیر دیده می‌شود مجوز دسترسی کامل به یک فایل است. یعنی همه کاربران امکان خواندن، نوشتن و اجرای فایل را دارند : rwxrwxrwx یا در حالتی که صاحب فایل دسترسی کامل، گروهش امکان خواندن و اجرا و سایرین هیچگونه دسترسی به فایل مورد نظر نداشته باشند این مجوزها به صورت زیر خواهد بود:

rwxr-x---

 نمونه‌ای از این مجوزها را می‌توانید با اجرای فرمان ls -l مشاهده نمایید. توجه کنید که علاوه بر ۹بیت ذکر شده، یک کاراکتر اضافه نیز در ابتدای این رشته وجود دارد که تعیین کننده نوع فایل است که برای فایل‌های عادی بصورت دش (-) و برای دایرکتوری ها بصورت d دیده می‌شود: drwxr-xr-x -rwxr-xr-x نکته: مجوز پیش فرض برای فایل‌های جدید بصورت زیر است: rw-r- - r-- و در صورتی که فایلی توسط یکی از کامپایلرهای موجود اجرایی شده باشد x (یا امکان اجرا کردن) به دسترسی‌ها اضافه می‌گردد. مجوز پیش فرض دسترسی به یک دایرکتوری جدید نیز مشابه همین حالت است: rwxr-xr-x در صورتی که بخواهید مجوزهای پیش فرض را برای نشست جاری خود تغییر دهید می‌توانید از دستور umask استفاده کنید. برای تغییر مجوزهای یک فایل یا دایرکتوری کاربری که این اختیار را دارد (کاربر ریشه یا صاحب فایل یا دایرکتوری) می‌تواند با دستور chmod این کار رابوسیله یکی از دو روش زیر انجام دهد.

 -در روش نخست پس از دستور chmod می‌توان با علامت های "+" یا "–" یک یا چند مجوز را به کلاس ها افزود و یا از آنها گرفت. در این حالت کلاس ها با کدهایی که در بالا ذکر شد تعیین می شوند.مثلا: #chmod go-rx anything این دستور تعیین می کند که مجوز خواندن و اجرای فایلی به نام anything از کلاس گروه کاربر(u) و سایرین(o) گرفته شود و برعکس آن به صورت زیر است:

chmod go+rx anything #

-در روش دوم مجموع سه سطح دسترسی(خواندن,نوشتن و اجرا) به صورت یک عدد بین صفر تا هفت برای 3 کلاس کاربر, گروهش و سایرین به صورت زیر تعیین می شود و پس از دستور chmod می آید. برای خواندن عدد چهار, برای نوشتن عدد دو و برای اجرا عدد یک منظور می شود. یعنی هفت(1+2+4) نشان دهنده دسترسی کامل است در نتیجه مثلا 777 نشان دهنده اعطای دسترسی کامل به همه کاربران است.مثلا: #chmod 750 anything این دستور نیز تعیین می کند که مجوزها بصورت زیر تغییر کنند: rwxr-x--- به طور پیش فرض، هر کاربری که فایلی را ایجاد نماید، مالک آن فایل شناخته می‌شود. در صورتی که بخواهید مالکیت یک فایل را تغییر دهید، باید از دستور chown استفاده نمایید. هنگامی که مالکیت یک فایل یا دایرکتوری را به کاربری اعطا کنید، آن کاربر دارای تمام مجوزها برای انجام تغییرات و تغییر مجوزها روی آن فایل یا دایرکتوری است. به مثال‌های زیر توجه کنید:

chown hossein anything #

chown -R hossein /home/hossein #

در مثال نخست، مالکیت فایلی به نام anything به کاربر hossein اعطا می‌شود. در مثال دوم، مالکیت دایرکتوری home/hossein و تمام فایل‌ها و دایرکتوری‌های زیر آن به کاربر hossein اعطا می‌شود. توجه داشته باشید که در چنین مواردی از گزینه R در در دستور استفاده می‌شود.

آشنايي با ويندوز Ubuntu
خوب در اين بخش به معرفي سيستم عامل اوبونتو ميپردازم سالها پيش نسخه هاي لينوكس موجود در بازار از تنوع كمي برخوردار بود و انتخاب يك نسخه براي استفاده كار سختي بود. در سالهاي اخير با معرفي توزيع هاي مختلف لينوكس و تنوع انها كار انتخاب را براي كاربران تازه كار مشكل كرده است به همين دليل بعد از معرفي لينوكس شريف سعي مي كنم نسخه هاي پرطرف دار بازار را معرفي كنم تا راهنمايي براي خوانندگان اين وبلاگ باشد .

خوب در این بخش به معرفی لینوکس میپردازیم.

بدون شك يكي از رقابتهاي كشورهاي پيشرفته، در زمينه كامپيوتر است و ما هر روز شاهد پيشرفت اين تكنولوژي عظيم هستيم. سيستم عامل ها و نرم افزارهاي كامپيوتري نيز همزمان با اين تحولات به پيش مي روند.
سيستم عامل يكي از مهمترين اجزاء نرم افزاري يك كامپيوتراست. سيستم عامل رابط بين نرم افزارها و عملكرد سخت افزار ها مي باشد و نقش مديريتي دارد. تعدادي از سيستم عامل ها عبارتنداز:

BeOs , Windows , DOS , Unix , Linux , FreeBSD , ...

دراينجا ما به سيستم عامل شگفت انگيز لينوكس مي پردازيم. لينوكس يك سيستم عامل رايگان، كدباز (OpenSource)، بسيار انعطاف پذير و با قابليت هاي بالاست و روي هر كامپيوتري قابل نصب است. لينوكس در سال 1991 توسط "لينوس بنديك توروالدز" خلق شد. اولين نسخه آن Linux 0.01 بود كه در همين سال در شبكه اينترنت قرار گرفت و نسخه هاي بعدي آن كه رفع عيب مي شدند، پياپي مي آمدند. يعني خالق لينوكس، شخص لينوس بود اما روز به روز توسط برنامه نويسان گمنامي از سراسر جهان تكميل ميشد و به برنامه هاي كاربردي آن افزوده ميشد و اين سير هنوز هم ادامه دارد. تااينكه محيطهاي گرافيكي لينوكس (XWindows) بوجود آمدند كه سيل كاربران كامپيوتر به اين سيستم عامل رو آوردند و امروزه هم تعداد كاربران لينوكس از مرز 15 ميليون نفر گذشته و روز به روز در حال افزايش است. نسخه هاي مختلفي از لينوكس موجود است مثل: RedHat , Suse , Easy , Mandrake , ... .
كه ما به بررسي RedHat Linux ميپردازيم. در ضمن شما مي توانيد لينوكس را روي يك پارتيشن جدا نصب كنيد يعني براحتي لينوكس و ويندوز را با هم روي كامپيوتر داشته باشيد.
پس اگر انحصار و يكنواختي خسته شده ايد و مي خواهيد سيستم عاملي قابل تغيير داشته باشيد، لينوكس را بر روي كامپيوتر خود نصب کنید و لذت ببرید.

نصب لينوكس يك تجربه بسيار خوب براي شناخت لينوكس است. در اینجا ما نصب لینوکس 7.3 یعنی یکی از آخرین نسخه های تکمیل شده لینوکس می پردازیم. (البته نسخه های جدید تری از لینوکس هم وارد بازار شده، ولی نصب همگی، تقریبا یکسان است)
در ابتدا شما بايد بدانيد كه براي نصب لينوكس مقداري از فضاي هارد ديسك كه پارتيشن بندي نشده باشد لازم است. براي ايجاد اين فضا شما مي توانيد حدود 3.5 گيگابايت از يكي از پارتيشن هاي Logical خود را جدا كنيد طوري كه اين فضا به صورت Unallocated باشد. این کار را براحتی می توانید، در ویندوز، بوسیله Partition Magic انجام دهید. (توجه داشته باشید که حتما یکی از پارتیشن های Logical هارد را تغییر دهید) سيستم عامل لينوكس، اين فضا را به پارتيشن هاي مخصوص لينوكس تبديل مي كند.
حال كامپيوتر را restart كرده و بگذاريد تا سيستم از روي CD بالا بيايد(CD هاي ردهت لينوكس، Bootable است.) پس از چند ثانيه پيغام Wellcom و سپس سه حالت انتخاب را مي بينيد. Enter بزنيد. از اينجا به بعد فقط قسمتهاي مهم را توضيح خواهيم داد. در ابتدا، چيزهاي مهم، انتخاب صفحه كليد و ماوس است كه معمولا براي صفحه كليد، 101 كليده را انتخاب مي كنند. اين انتخاب امكان كار با صفحه كليد 101 تا 105 كليده را مي دهد. براي ماوس هم، "ماوس دو دكمه اي" را انتخاب كنيد و گزينه Emulat 3 buttons را هم تيك بزنيد.
در مرحله بعد، برای گذر از متنهای اضافی، نصب Workstation را انتخاب كرده و در دو مرحله بعد کهدو سوال از شما میشود که ابتدا گزينه اول و سپس گزينه سوم را انتخاب كنيد. اين طرز انتخاب، همه پارتيشن هاي شما را نگه داشته و لينوكس را در فضاي خالي نصب مي كند و امكان داشتن همزمان لينوكس و ويندوز را مي دهد. احتمالا در اینجا یک اخطار به شما میدهد که به خاطر ایجاد پارتیشن های مخصوص لینوکس است. با خیال راحت ok کنید.
تنظيمات بوت لينوكس نيز مهم است كه شما مي توانيد از LiLo و GRUB (كه معمولا LiLo توصيه مي شود) يكي را انتخاب كنيد. در قسمت پایین همین صفحه، می توانید حالت عادی boot شدن سیستم را از بین linux و DOS انتخاب کنید. منظور از DOS همان سیستم عامل غیر لینوکس است.
در مراحل بعدي که تنظیمات شبکه و انواع دسترسی ها به سیستم و برنامه های کاربردی است، انتخاب پیش فرض لینوکس که انتخاب ایده آلی برای یک کامپیوتر شخصی است را قبول کنید. سپس ساعت رسمي كشور را از ليست انتخاب كنيد. در صفحه بعد، شما بايد براي root ، پسورد بگذاريد. اين User براي مديريت سيستم است و شما هرگز نبايد پسورد اين قسمت را فراموش كنيد. سپس مي توانيد يك يا چند User ديگر انتخاب كنيد. توجه داشته باشيد كه فقط براي مديريت سيستم و كارهاي مديريتي بايد با root وارد شويد و براي كارهاي عادي خود بايد از يك User ديگر استفاده كنيد.
در قسمت بعدي توصيه مي شود دو محيط گرافيكي Gnome و KDE که از محیط های جذاب و جدید هستند را انتخاب كنيد. سپس با دقت مدل VGA خود را انتخاب كنيد كه معمولا شناخته شده اند. سپس لينوكس شروع به نصب خواهد شد. فقط توجه كنيد كه بعد از نصب بايد مدل مانيتور خود را دقيقا انتخاب كنيد و اگر در ليست نبود، اعداد خواسته شده در پايين صفحه را از دفترچه مانيتور بررسي كرده و در آنجا وارد كنيد. اگر اشتباهي در اين مرحله رخ دهد، امكان آسيب رسيدن به مانيتور وجود دارد.
پس از اين مرحله كامپيوتر Restart مي شود. سیستم را از روی هارددیسک boot کرده و وارد لينوكس شويد.